محمد حسين شريف زادگان
تاريخ تولد : 1332
محل تولد : همدان
ميزان تحصيلات :
- دکتراي توسعه اقتصادي و برنامه ريزي منطقه اي از انگلستان - دانشگاه لندن
دكتر منوچهر جشناني متخصص اعصاب و روان فرزند احمد شماره شناسنامه 121 صادره از همدان در فروردين ماه سال 1320 در همدان متولد شدم دوران تحصيلات ابتدائي را در همدان در دبستان شرافت همدان طي نمودم و سپس به تهران آمده و دوران تحصيلات دبيرستاني را در دبيرستان مروي تهران سپري نمودم. در سال 1342 در كنكور سراسري شركت نموده و در رشته پزشكي قبول شدم ابتدا سه سال اول دانشكده را در دانشگاه اهواز و از سال چهارم به بعد به تهران منتقل و در دانشكده پزشكي دانشگاه تهران ادامه تحصيل دادم در سال 1349 فارغ التحصيل شدم. قابل ذكر است كه در سال اول دانشكده يعني در سال 1342 ازدواج نمودم كه حاصل ازدواج سه اولاد است دو اولاد پسر 36 ساله و 31 ساله كه اولي پزشك و دومي دامپزشك و يك اولاد دختر 24 ساله كه دانشجو ميباشد. پس از فارغالتحصيل شدن به خدمت سربازي رفتم و پس از دو سال دوران سربازي در بيمارستان تجريش استخدام شدم و بسمت معاونت شبكه تندرستي شميرانات در امر پزشكي و تدريس و تربيت بهورز و تكميل خانههاي بهداشت پرداختم در سال 1355 به قصد ادامه تحصيل در امتحانات تخصصي شركت نموده و در رشتههاي چشم پزشكي، راديولوژي و روانپزشكي قبول شدم كه رشته روانپزشكي را انتخاب و در اين رشته ادامه تحصيل دادم در سال 1358 از دانشكده پزشكي دانشگاه تهران در رشته تخصصي روانپزشكي فارغالتحصيل شدم و به كار پزشكي در رشته تخصصي پرداختم و بعلاوه بعد از مدتي در دانشگاه آزاد تهران حدوداً هشت سال در امر تدريس در رشته روانپزشكي اشتغال داشتم و در سال 1367 با جمعي از اساتيد و همكاران روانپزشك در ساخت و تأسيس بيمارستان تخصصي ايرانيان شركت جسته و در سال 1380 پس از آماده شدن و تأسيس و افتتاح بيمارستان مذكور علاوه بر امور درمان بيماران به سمت مسئول فني مشغول شده و در انجام امور محوله بيمارستان اشغال دارم.
فیلیپ بت اوشانا فرزند اوستا پولوس و رابی آنا, در سال 1921 میلادی در شهر همدان بدنیا آمد.زمانی که خردسالی بیش نبود به همراه والدینش به اورمیه رفته و در روستای گوگ تپه زندگی را شروع کردند. فیلیپ سه کلاس اول تحصیلاتش را در روستای گوگ تپه خواند و سپس تا کلاس 11 دبیرستان را در مدارس مختلف اورمیه گذراند. دیپلم خود را از دبیرستان شرف در شهر تهران گرفت.
فضلالله زاهدي فرزند ميرزاابوالحسن خان بصير ديوان در 1272ش در همدان متولد شد. او در جنگ جهاني اول در تيپ قزاق همدان خدمت ميكرد و از نيروهاي اعزامي براي سركوب جنگل در گيلان بود. او يكي از ياران رضاخان ميرپنج در امر كودتاي 1299 بود و پس از كودتا به درجه سرتيپي رسيد. زاهدي همچنين در سركوبي سميتقو و شيخ خزعل حضور داشت و به پاس اين خدمات به دريافت نشان درجه 4 ذوالفقار نائل آمد. او به حكومت خوزستان منصوب شد و در دوران سلطنت رضاشاه مصدر مشاغل نظامي چون رياست امنيه (ژاندارمري)، رياست شهرباني و رياست باشگاه افسران بود.
شهيد ابراهيم علي معصومي، در سال 1337، در روستاي «شاهجرين» از توابع همدان، در خانوادهاي متدين چشم به جهان گشود. پدر و مادرش او را پيش از مدرسه به مكتب فرستادند تا قرآن و علوم اسلامي را فرا گيرد. وي با توانايي و زكاوت فراوان توانست در امتحانات اول و دوم دبستان همزمان شركت كرده و با نمرات عالي، به كلاس سوم راه يابد كه در طي چهار سال تحصيل، تا پايه دوم راهنمايي را با موفقيت، به پايان رساند اما به دليل مشكلات اقتصادي و دوري راه از ادامه تحصيل بازمانده و در جستجوي حرفه، روانه تهران گشت و در يك كارگاه خياطي مشغول به كار شد. از آنجايي كه اعتقادات مذهبي در سراسر وجود او ريشه اي گسترده داشت،
پرفسور اكبر اعتماد به سال 1312 در همدان متولد و پس از اخذ ليسانس فيزيك از دانشگاه تهران براي ادامه تحصيل از كشور خارج شد و در حال حاضر داراي دكتراي فيزيك در رآكتورهاي اتمي ، مهندسي برق از دانشگاه لوزان سوئيس و مهندسي انرژي هسته اي از پاريس است . در دوران گذسته به ترتيب كارشناس سازمان برنامه ،رئيس دفتر انرژي اتمي در سازمان برنامه ، رئيس تحقيقات وبرنامه ريزي علمي و آموزشي وزارت علوم ، استاديار و رئيس دانشگاه بوعلي سيناي همدان و معاون نخست وزير و رئيس سازمان انرژي اتمي ايران در سالهاي 1352 تا 1357 بوده است . .
پرفسور اعتماد در اكثر قراردادهاي هسته اي ايران با طرفهاي خارجي در رژيم گذشته از جمله انعقاد قرارداد خريد ده درصد سهام شركت اوروديف حضور داشته و از اين قراردادها مطلع است و وی پس از پيروزي انقلاب اسلامي كشور را ترك كرده وتاكنون درفرانسه سكونت دارد .
وي به علت عرق ملي و ارتباطات برقرار شده ، در اكثر مقالات و مصاحبه هاي خود با شبكه هاي مختلف راديو تلويزيوني خارج از كشور استفاده از انرژي اتمي را حق مسلم ايران دانسته و اروپائيان را فاقد صداقت در برخورد با موضوع قلمداد كرده است .
دكتر يحيى ميرزا شمس ملقب به لسان الحكما فرزند عبدالحسين شمس ملك آرا ملقب به شمس الشعرا در سال ۱۲۱۵ ه.ش در شهر همدان متولد شد. وى پرآوازه ترين چشم پزشك سال هاى قبل و بعد از انقلاب مشروطيت است. او در سال ۱۲۶۵ ه.ش وارد مدرسه دارالفنون شد و پس از گذراندن تحصيلات مقدماتى به فراگيرى طب پرداخت. در دوران تحصيل وى طب جديد را دكتر آلبو و طب قديم را سلطان الحكما نائينى آموزش مى دادند. همچنين مديريت كلاس طب اروپايى پس از دكتر آلبو به دكتر بازيل محول شد كه شاهزاده يحيى ميرزا مدرك ديپلم و جواز طبابت را از ايشان دريافت كرد و به طبابت مشغول شد. پيشرفت علمى دكتر يحيى ميرزا به حدى بود كه به دربار راه يافته و از آن پس ناصرالدين شاه وى را لسان الحكما لقب داد. دكتر لسان الحكما در كتاب بصائرالعيون مى گويد: پس از تاسيس دارالفنون در سال (۱۲۶۸ ه.ق) (۱۲۳۰ ه.ش) اميد بود كه براى فن كحالى نيز مانند ساير شعب كرسى قرار داده شود. اما متاسفانه از اين امر در ابتداى فعاليت دارالفنون چشم پوشى شد. حتى در سنوات بعدى اساتيد اروپايى كه براى تدريس در ايران اقامت مى گزيدند در اين زمينه پيشنهادى ارائه نكردند لذا دانشجويان رشته طب جز پاره اى از امراض ظاهرى طبقات چشم آموزش ديگرى نمى ديدند.
• فعاليت هاى پروفسور گالزفسكى
فريدون اسماعيل زاده درگذشت
بايد از كوه هاى زاگرس پرسيد، مردى را به ياد داريد كه تنهايى تمام قله هاى دنا را درنورديد. بايد جوپار، بحر آسمان و لاله زار را به شهادت طلبيد براى صبورى و استقامت كوهنوردى كه با سرسختى و داشتن حداقل ها تمام قله هاى ايران را فتح كرد. بايد از گون هاى دامنه هاى تفتان پرسيد، آيا مردى را به ياد داريد كه وقتى در سرماى شب كوير به كنجى پناه برده بود، با احترام به آنها نگاه كرد و براى آتش زدن گون ها را نكند.
دو برار، چهل چشمه، دال خانى، آزادكوه، اشترانكوه، شيركوه، دايم برف، علم كوه، كلاغ لان،گل گل، آتش كوه، تفتان، درفك و ده ها قله ايران بارها و بارها شاهد مردى بوده اند كه از فتح شان به دوستى با آنها رسيد و سپس تصميم گرفت كه اطلاعاتش از سراسر اين سرزمين بزرگ را در كتابى جمع آورى كند و در اختيار علاقه مندان قرار دهد.
دكتر«محمود متين»، بنيانگذار رشته مامايى در ايران
- متولد سال ۱۳۰۸ همدان
- فارغ التحصيل رشته پزشكى از دانشگاه تهران
- اولين متخصص بيمارى هاى زنان و زايمان از دانشگاه تهران
- اولين متخصص ايرانى بيمارى هاى زنان و زايمان از آمريكا
- بنيانگذار بيمارستان آموزشى «ايران»
- ۴۰ سال تدريس پزشكى زنان و مامايى و تربيت هزاران پزشك و ماما و متخصص
- استاد دانشگاه شهيد بهشتى
- عضو فرهنگستان علوم
- دبير جامعه پزشكى زنان ايران
- مؤسس انجمن متخصصان زنان و زايمان
- مجرى طرح كنترل جمعيت سازمان بهداشت جهانى در ايران
- صاحب تأليف ها و ترجمه هاى متعدد در حوزه پزشكى زنان و زايمان
- شركت در سمينارهاى مختلف و متعدد پزشكى و بهداشت خانواده و...
يكى از رشته هاى شاخص علم پزشكى كه از ديدگاه آن «درد» و «درمان» تقريباً به يك معناست و همه ما چه در آغاز و چه در ادامه و چه در انجام زندگى با آن به نوعى برخورد داريم، تخصص واگير زنان و زايمان و مامايى است. در همين رشته حساس هم هست كه هستى و نيستى، بود و نبود، شد و نشد، عدم و وجود، تولد و مرگ و ثنويت هاى ديگرى از اين دست به شكل ملموس و شايد فراتر و شايد فروتر از انگارش فكرى و فلسفى مطرح مى شوند. اين رشته به صورت آكادميك و امروزى، شايد در ايران خيلى سابقه نداشته باشد و «تحويل» آن از دنياى طب سنتى و بومى به طب دانشگاهى و غربى، به سال هاى خيلى دورى بازنگردد. اين سال هاى دور را به طور مشخص، شايد در شناسنامه علمى دكتر «محمود متين»، كه به عبارتى پدر علم مامايى در ايران به حساب مى آيد، ديد و پيدا كرد. پزشك حاذقى كه تأثير حضور او را نه فقط در به دنيا آوردن كودكان، كه در تولد تك تك اعضاى جامعه پزشكى مربوط به اين رشته خاص نيز ببينيم و بيابيم. اين را حدود ۵ هزار پزشك زنانى به ما مى گويد كه طى چند دهه گذشته به گونه اى مستقيم و غيرمستقيم مرهون و مديون علم آموزى متين بوده اند و مسؤول به دنيا آوردن بخش بزرگى از كودكان اين جامعه.
| |||
توفيق موسيوند
مخترع قلب مصنوعي
> پروفسور «توفيق موسيوند»
> متولد سال ۱۳۱۵ همدان (روستاى وركانه)
> فارغ التحصيل رشته مهندسى كشاورزى از دانشگاه تهران
> فوق ليسانس مهندسى مكانيك از كانادا
> دكتراى پزشكى و فوق تخصص جراحى قلب از كانادا
> صاحب اختراعاتى چون قلب مصنوعى، امكان تشخيص پزشكى از راه دور و تنظيم و معالجه قلب، تعيين DNA انسان توسط اثر انگشت و ۱۴ اختراع پزشكى ديگر
> داراى عالى ترين مقام علمى جهان از انجمن سلطنتى كانادا و انگلستان
> عضو انجمن دانشمندان نيويورك
> بنيانگذار درمان پزشكى از راه دور
> رئيس بخش قلب و عروق انستيتو تحقيقات قلب دانشگاه اوتاوا (پايتخت كانادا) > و...
 |
حسين بشيريه جامعه شناس سياسى، متفكر و عالم علم سياست
متولد ،۱۳۳۲ همدان -
ليسانس علوم سياسى از دانشگاه تهران -
فوق ليسانس رفتارشناسى سياسى از دانشگاه اسكس انگلستان ۱۹۷۹ -
دكتراى تئورى سياسى از دانشگاه ليورپول ۱۹۸۲ -
استاد سابق مؤسسه آموزش عالى باقرالعلوم قم -
استاد سابق دانشگاه امام صادق - استاد دوره دكتراى علوم سياسى دانشگاه تهران -
تأليف و ترجمه بيش از ۲۵ جلد كتاب فلسفى، فلسفه سياسى و علوم سياسى و تاريخ معاصر
- برخى از تأليفات او عبارتند از: Thes tat and revolution in iran، انقلاب و بسيج سياسى، دولت عقل، جامعه شناسى سياسى، تاريخ انديشه هاى سياسى قرن بيستم، درآمدى بر جامعه شناسى تجديد دولت و جامعه مدنى، جامعه مدنى و توسعه سياسى، موانع توسعه سياسى در ايران، نظريه هاى دولت (ترجمه)، ريشه هاى اجتماعى ديكتاتورى و دموكراسى (ترجمه) و ...
نویسنده این وبلاگ ،محمد قنبری ، دانش آموخته حقوق ، آثاری درباره شخصیت های مختلف به رشته تحریر درآورده است . همچو سلمان ،ارج نامه فقیهی، چلچراغ سالکان ، امامزادگان و زیارتگاههای شهرری ،یادمان آیت الله ستوده ،ترجمه رساله لقاءالله، زندگی نامه ابوالفتوح رازی ،یادنامه حضرت عبدالعظیم(ع)،و...برخی از آنهاست. معرفی این آثار و درج مطالبی دیگر درباره مفاخر همدان از اهداف راه اندازی این صفحه است.گفتنی است که ترجمان به معنی خبردهنده است.